Θεατρική Παράσταση «Δον Ζουάν – η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ

Ματαιώνεται η παράσταση «Δον Ζουάν – η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ με τον Γιώργο Κιμούλη, που ήταν προγραμματισμένη για τις 4 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Θάσου.

Συγκεκριμένα από τον υπεύθυνο οργάνωσης παραγωγής της περιοδείας , Λευτέρη Πλασκοβίτη ανακοινώθηκαν τα εξής:

«Λόγω των μεγάλων δυσκολιών που έχει η μεταφορά των σκηνικών στο θέατρο Θάσου σε συνδυασμό με τα πολύ βαριά σκηνικά του έργου που απαιτούν μεγάλο κόστος και πολύ χρόνο για να στηθούν και με δεδομένο την οικονομική κρίση που πλήττει όλα τα σχήματα αδυνατούμε να πραγματοποιήσουμε την παράσταση στη Θάσο.
θα κάνουμε μόνο την παράσταση στους Φιλίππους όπως έχουμε συμφωνήσει την Δευτέρα 6/8.
Λυπούμαστε για την αναστάτωση που προκαλούμε και ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Πλασκοβίτης Λευτέρης»

Θεατρική Παράσταση «Δον Ζουάν – η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ

Τοποθεσία: Αρχαίο Θέατρο Θάσου – Ημερομηνία 04/08/2012

Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ
«Δον Ζουάν – η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Κιμούλης
Σκηνικά: Pawel Dobrzycki
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Ερμηνεύουν: Γιώργος Κιμούλης
Ταμίλα Κουλίεβα
Φαίη Ξυλά
Νίκη Παλληκαράκη
Δήμητρα Παπαδήμα
Νεφέλη Κουρή
Βασιλική Μπισαράκη
Μία πικρή κωμωδία που περιγράφει έναν κόσμο, όπου οι αξίες έχουν νοθευτεί πλήρως,
οι άνθρωποι νιώθουν χαμένοι, μπερδεμένοι, υποτιμημένοι και ακυβέρνητοι.
Το χρήμα έχει χάσει κάθε αξία.
Υπάρχει κοινωνική ανασφάλεια και κρίση ταυτότητας. Βρισκόμαστε στο απόγειο ενός, όχι
μόνον οικονομικού, αλλά πάνω απ’ όλα συναισθηματικού πληθωρισμού. Πόσο διαφορετικές
είναι οι συνθήκες απ’ αυτό που βιώνουμε σήμερα;
Σ’ έναν τέτοιο τόπο, που καταρρέει, επιστρέφει ο Δον Ζουάν, ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος
|της απελεύθερης νοοτροπίας και του κομφορμισμού, ηλικιωμένος και κουρασμένος απ’
όλες αυτές τις αδηφάγες προσπάθειες, που έχει κάνει, ώστε να μπορέσει να «ζήσει κάθε του
επιθυμία». Συναντάται με όλες τις γυναίκες, που έχει καταστρέψει στο παρελθόν, δηλώνον-
τας, πως έχει αλλάξει και ζητώντας συγχώρεση. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη: κανείς
δεν αλλάζει νοοτροπία και στάση ζωής, αν στην ουσία δε σέβεται και δεν αγαπάει την ίδια
τη ζωή. Όχι μόνον τη δική του, αλλά και όλων των άλλων.