Ένα κατάμεστο Αρχαίο Θέατρο όπως δεν το είδα και δεν το είχα ξαναζήσει ποτέ στην Θάσο.
Μια παράσταση, από το ΚΘΒΕ, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Ακροπόλ, που φαινόταν να μη τελειώνει, κράτησε σχεδόν τρεις ώρες, με ένα κοινό που δεν φάνηκε ούτε στιγμή να κουράζεται λες και όλοι ήταν πρωταγωνιστές αυτού του έργου. Μετά από 39 ολόκληρα χρόνια όπου ανέβηκε για πρώτη φορά το έργο τoυ Ιάκωβου Καμπανέλη στο θέατρο Αθήναιον, βγήκε ξανά από το συρτάρι, πάντα επίκαιρο και φρέσκο, για να μας θυμίσει ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται, ότι εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές τον γεγονότων και ότι κρατάμε τα ηνία του χθες, του τώρα και του αύριο στα χέρια μας.
Όπως ανέφερε σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις που παραχώρησε στο Θασόραμα ο μοναδικός δημιουργός και συνθέτης, κύριος Στάυρος Ξαρχάκος, « οι διαφορές από το 1973 και το σήμερα είναι μηδαμινές. Τότε στη χώρα επικρατούσε πολιτική δικτατορία και σήμερα βρισκόμαστε υπό το καθεστώς της Ευρωαντλαντικής κατάληψης ”. Ο ίδιος είναι “πάντα αισιόδοξος όσον αφορά το μέλλον”, όπως μας αποκάλυψε, “διότι από καταστάσεις δύσκολες σαν και αυτές που ζούμε επιστρέφουμε πίσω στις παλιές αξίες”. Κάτι που προφανώς έχουμε ξεχάσει εδώ και πολύ καιρό.
Ο κύριος Ξαρχάκος μας έκανε την μεγάλη τιμή και ήρθε στην Θάσο, διευθύνοντας ο ίδιος την εξαιρετική εννιαμελή ορχήστρα που συνόδευε την παράσταση. Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι σε ένα απόσπασμα του έργου ακούστηκε η φωνή του Νίκου Ξυλούρη από το 1973 προς τιμή του αξέχαστου αυτού καλλιτέχνη που ανέδειξε την κρητική μουσική στην Ελλάδα όσο κανένας άλλος. Οι 35 ηθοποιοί εξαιρετικοί όλοι τους χωρίς καμία εξαίρεση, κάτι που ανταπόδωσε το κοινό της Θάσου στο τέλος της παράστασης με standing ovation,ασταμάτητα χειροκροτήματα και κραυγές θαυμασμού για αρκετή ώρα.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο κόσμος δεν ήθελε να αποχώρησει από το Αρχαίο Θέατρο και δεν ήταν λίγοι αυτοί που περίμεναν να πάρουν κάποιο αυτόγραφο ή ακόμη να βγούν μια φωτογραφία με τους ηθοποιούς.
Το Θασόραμα ευχαριστεί τον Σταύρο Ξαρχάκο που δέχτηκε και βρήκε το χρόνο να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη και να αφιερώσει το αυτόγραφο του πάνω σε ένα CD από το 2003, χρονιά που πρωτοκυκλοφόρησε το έργο σε τέτοια μορφή, για χάρη του Θασοράματος. Ελπίζουμε, σαν και το 1973 που πρωτοακούστηκαν συνθήματα όπως “λευτεριά, δημοκρατία, σύνταγμα”, έτσι και το 2012 με αφορμή αυτής της παράστασης να γίνει η αρχή για μια θύελλα για ένα καλύτερο αύριο.
Χατζής Κωνσταντίνος
