Ένα αφιέρωμα στη Θάσια Γεωργία Χιόνη

ΓεωργίαΧιόνη

Ένα αφιέρωμα στη Θάσια Γεωργία Χιόνη

Η Γεωργία Χιόνη γεννήθηκε το 1972 στη Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από τη Θάσο αλλά μεγάλωσε στην Καβάλα . Τελείωσε Νομική Σχολή. Έκανε δύο μεταπτυχιακά στη Γερμανία και διδακτορικό (PhD) στην Ιταλία.  Μετά από σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό επέστρεψε πρόσφατα για μόνιμη εγκατάσταση στην Καβάλα, προκειμένου να ασκήσει το επάγγελμα της δικηγόρου. Έχουν δημοσιευτεί επιστημονικές μελέτες της και ένα διήγημά της σε συλλογικό έργο. Η συγγραφή βιβλίων, είναι μία από τις πολλές δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείται με επιτυχία. Έχει γράψει σενάρια για κόμικς και ένα θεατρικό έργο. Επίσης σκιτσογραφεί.

Έχει γράψει “Το Τηλεσκόπιο του Χρόνου” (μυθιστόρημα, 2008, εκδ. ΑΛΔΕ), και “Η Πριγκιπέσα της Θάσου (ιστορικό μυθιστόρημα, 2009, εκδ. ΑΛΔΕ).

“Τα Δάκρυα της Πριγκιπέσας” (2010 εκδ. ΑΛΔΕ) είναι το τρίτο της μυθιστόρημα και το δεύτερο αυτοτελές μέρος της διλογίας της, με ηρωίδα την Πριγκιπέσα της Θάσου.

Το Νοέμβρη του 2008 έκανε η συγγραφέας το ντεπούτο της με το πρώτο της μυθιστόρημα «Το Τηλεσκόπιο του Χρόνου» με υπότιτλο «Τα μυστικά σύμβολα του μηχανισμού των Αντικυθήρων».

Το μυθιστόρημα, μέρος του οποίου διαδραματίζεται στην όμορφη Χίο, πέρα από την ενδιαφέρουσα πλοκή έχει και επικαιρότητα, αφού σύγχρονοι αρχαιολόγοι και ερευνητές, ασχολούνται στις μέρες μας με τις δυνατότητες που παρείχε ο μηχανισμός για τη δημιουργία χαρτών και άλλες πολύπλοκές εφαρμογές.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του μυθιστορήματος:Ένας άγνωστος άνδρας ειδοποιεί την αρχαιολόγο Ιωάννα Παππά ότι ανακάλυψε τα απομεινάρια ενός αρχαίου τηλεσκοπίου, που έχει ίδια σύμβολα με αυτά του Υπολογιστή των Αντικυθήρων.
Μετά από έρευνες προκύπτει ότι όντως πολλά από τα σύμβολα στο τηλεσκόπιο είναι ίδια. Το ενδεχόμενο τα σύμβολα και η αποκρυπτογράφησή τους να οδηγούν στο χαμένο Αστρικό Χάρτη του Ίππαρχου, ανατροφοδοτεί  το ενδιαφέρον των επιστημόνων για τις γνώσεις των αρχαίων γύρω από το σύμπαν.
Καθώς εξελίσσεται η δράση του μυθιστορήματος ένα σχέδιο κλοπής του υπολογιστή από διεθνή κυκλώματα αρχαιοκαπηλίας, ένας γοητευτικός αστυνομικός και το ταξίδι στα βάθη των αιώνων, στη χαμένη γνώση, μετατρέπουν την υπόθεση σε ένα συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ.
(πηγή: www.chiosnews.com)

Στην « Πριγκιπέσα της Θάσου», ένα ιστορικό μυθιστόρημα 278 σελίδων, κυριαρχούν όλα τα πορφυρά βασίλεια του κέρδους και της απώλειας.

Υπόθεση

Έχει αρχίσει ήδη  να σουρουπώνει στο Λιμένα της Θάσου, του 1453. Αργά, σαν κάπως βασανιστικά, έδυε σήμερα ο ήλιος. Το βλέμμα της Ισαβέλλας χάνεται στην ατέλειωτη τούτη πανδαισία χρωμάτων, που σβήνουν κάπου κοντά στα παράλια της Καβάλας.
Η σκέψη της κοπέλας, τρέχει με νοσταλγία να συναντήσει νοερά την πιο μικρή της αδερφή, τη Φαίδρα. Πάει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που η Φαίδρα παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο και κατοικεί στην Πόλη. Η πιο όμορφη κοπέλα της Πρωτεύουσας ήταν η 16χρονη Φαίδρα, κάτι που έκανε τον πατέρα τους, τον γενοβέζο γνωστό μεγαλέμπορο σινιόρ Τζιάκομο Γατελούζο, να καμαρώνει πολύ γι’ αυτήν.
Χαμογελούσε τώρα η «μεγαλοκόρη» των ευγενών Γατελούζων, όταν άκουγε τις γκρίνιες της μητέρας και της έμπιστης οικονόμου τους, τη καλοσυνάτη κυρά Αργυρώ. Έπρεπε να παντρευτεί κι αυτή πια, αντί να έχει το μυαλό της στην Πολιτεία του Πλάτωνα, στα πολιτικά ή στα φιλοσοφικά βιβλία. Δεν πολυπίστευε στο γάμο η Ισαβέλα κι αυτό το έλεγε ευθέως.
Ωστόσο, εκείνο το πρωί στην αγορά όπου πήγε, συνοδεύοντας τη μητέρα της, το επίμονο βλέμμα του άγνωστου νεαρού άντρα τη συνεπήρε, τη μαγνήτισε. Κι αργότερα, όταν αυτός την πλησίασε, ζητώντας της να συναντηθούν στο μικρό δασάκι –η κοπέλα δέχτηκε αμέσως. Χωρίς αμφιβολία, τα συναισθήματα που της ενέπνεε ο Αγγελής, ήταν ο έρωτας.
Κι εδώ είναι το σημείο καμπής της όλης ιστορίας, καθώς ένας δυνατός και ασυγκράτητος έρωτας ανάμεσα σε μια πριγκίπισσα από τη Θάσο κι έναν πειρατή. Ο Αγγελής μάχεται στις θάλασσες του Αιγαίου, μαζί με τον Τριαντάφυλλο, τον Ζεράρ και άλλους του Τάγματος, ώστε να παραμείνει αλώβητο το Ιδεώδες του Ελληνισμού όσο και του Χριστιανισμού.

Οι κόσμοι των δυο ερωτευμένων παραμένουν αντίθετοι. Οι ίδιοι, όμως, δεν διστάζουν να παλέψουν για τα αισθήματά τους. Όταν ο σινιόρ Τζιάκομο αρρωσταίνει βαριά και δεν μπορεί να παραδώσει ο ίδιος το μικρό ξύλινο κουτί, αναλαμβάνει η κόρη του, Ισαβέλλα. Η νεαρή γυναίκα, ακυρώνει τον, από προξενιό, γάμο της με τον ευκατάστατο Καλίπατρο, για να ταξιδέψει μαζί με τον Αγγελή για να παραδώσουν στον Μεγάλο Μάγιστρο το ιερό ιμάτιο της Παναγίας και τα σπάνια έγγραφα που το συνοδεύουν. Αλλιώς, θα πέσουν στα χέρια της παπικής εκκλησίας, η οποία εποφθαλμιά  καιρό τώρα τούτο τον θησαυρό.

Κατά την περίοδο της Άλωσης της Πόλης, το Αιγαίο έχει μετατραπεί σε μια φλεγόμενη περιοχή στην οποία μαίνονται τα αντιμαχόμενα συμφέροντα των κατά τόπους συμφερόντων. Συμφέροντα, όπου μέσα στα οποία Βυζαντινοί, Ιωαννίτες Ιππότες, Γενουάτες, Βενετσιάνοι αντιδρούν ενάντια στον οθωμανικό επεκτατισμό. Το ζευγάρι των ερωτευμένων παντρεύονται, ενώ συνάμα βιώνουν ιστορίες που ταράζουν τα νερά στη Θάσο, τη Ρόδο, τη Μυτιλήνη, καθώς και τα γύρω μικρότερα νησιά.

Ήθη, θεσμοί, ασχολίες της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας (τελετή προξενιού, αργαλειός, ύφανση, κοινωνική ζωή) αποδίδονται αξιόπιστα από τη Γεωργία Χιόνη.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Χρονόμετρο

(Πηγή: Critique.gr)

«Τα Δάκρυα της Πριγκιπέσας» (σελ.282, εκδόσεις ΑΛΔΕ) αποτελεί το δεύτερο μέρος της διλογίας που έγραψε η ίδια συγγραφέας και η οποία μας παραπέμπει στην ιστορική αναδρομή του νησιού της Θάσου. Πάντα με φόντο την ενετοκρατούμενη εποχή και με επίκεντρο τη ζωή σε Πόλη και Βενετοκρατούμενες χώρες της τότε Ευρώπης.

Μια περήφανη γυναίκα με πολυκύμαντη διαδρομή στη ζωή της, η Ισαβέλλα, οδηγείται από το πεπρωμένο στις συμπληγάδες της ιστορίας και του έρωτα. Στα χρόνια που ακολούθησαν αμέσως μετά την Άλωση, η δύναμη της αγάπης παρασύρει την Πριγκηπέσα της Θάσου, την ηρωίδα του βιβλίου, Ισαβέλλα, σε δρόμους που ούτε να σκεφτεί ή να φανταστεί μπορούσε.

Ήδη είχε περάσει ένας χρόνος περίπου, από τότε που οι Τούρκοι έδιωξαν αυτήν και την οικογένεια της από τη Θάσο και σ’ αυτόν τον διωγμό οι γονείς έχουν πλέον πεθάνει. Η νεαρή κοπέλα προσμετρά την πρώτη της οδυνηρή απώλεια ζωής και συναισθημάτων. Ωστόσο, υπάρχει και μια δεύτερη  – ίσως πολύ πιο οδυνηρή και δραματική – για τη νεαρή κοπέλα.

Και συγκεκριμένα, είναι η δεύτερη απώλεια εκείνο το βράδυ, λίγες μόνο ώρες αφότου εξέπνευσαν οι γονείς της. Κι αμέσως μετά την τελετή του γάμου της νεαρής γυναίκας, στο Κάστρο του Φονιά.

Ακουμπά το λαιμό της, ψηλαφεί το γιακά στο λευκό της φόρεμά. Με οργή κατεβάζει το χέρι της μπροστά στο στήθος της, αρπάζοντας την πουκαμίσα της κι αρχίζει με λύσσα να την τραβάει για να τη βγάλει. Την έσφιγγε, είχε κολλήσει επάνω της και της έκαιγε τη σάρκα. Με το ίδιο φόρεμα που είχε παντρευτεί, με το ίδιο είχε χωρίσει.

Στη Βασιλεύουσα η Ισαβέλλα ξαναβρίσκει την αδελφή της, αποκαταστημένη και εύπορη. Όμως η ζωή αυτή δεν της ανήκει. Και θαρρεί πως τίποτα δεν της ανήκει, καμιά χαρά, καμιά ζωή, αγάπη, έρωτας, από τη στιγμή που ο Αγγελής σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια της. Για λίγο έζησε μαζί μ’ αυτόν τον άντρα, τον άγνωστο κουρσάρο των αιματοβαμμένων θαλασσών του Αιγαίου.

Η λύπη της είναι μεγάλη. Όσο όμως περισσότερο απομακρύνεται από τη Ραιδεστό, η εικόνα της χιλιοτραγουδισμένης Πόλης την συνεπαίρνει. Έφερνε στο μυαλό της τις περιγραφές που άκουσε από τη Χρυσομάλλω και όλες τις σελίδες που είχε διαβάσει. Η μορφή της αδερφής της και του Αγγελή διέλυσαν κάθε άλλη σκέψη στο μυαλό της.

Συναισθήματα αισιοδοξίας την κατακλύζουν. Η ζωή που ήταν μπροστά της και για το μέλλον και αυτήν την αίσθηση την έπαιρνε πλέον από το ήρεμο πρόσωπο του Ρήγα -του ανθρώπου που επέλεξε να είναι για πάντα κοντά της.

Οι γαλέρες και τα άλλα μεσαιωνικά καράβια, καθώς και τα μοναστήρια της εποχής, τη φιλοξενούν στο δρόμο της μεγάλης αναζήτησής της. Το σενάριο της ζωής της διαδραματίζεται ολοένα και πιο πολύπλοκο, συναρπαστικό, θυμίζοντας τη δυναμικότητα της Σκάρλετ Ο’ Χάρα, του Όσα Παίρνει ο Άνεμος.

Τέλος, η συγγραφέας έχει στα σκαριά μια ιστορική νουβέλα για μία πραγματική ιστορία που έγινε στην Καλλιράχη τα τέλη 19ου αι., όπως μας εξήγησε. Ευελπιστεί να είναι έτοιμη μέχρι τον Οκτώβρη στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 80 χρόνια της Θασιακής Ένωσης.

Το «Θασόραμα» ανυπομονεί να υποδεχτεί ακόμη ένα έργο της Γεωργίας Χιόνη. Φυσικά, θα παραβρεθεί και θα καλύψει τις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στις 16 Οκτωβρίου για τα 80 χρόνια της Θασιακής Ένωσης. Αναλυτικές πληροφορίες θα δημοσιευθούν εντός ολίγων ημερών στην Ιστοσελίδα μας.

Πηγές:

www.chiosnews.com

www.critique.gr

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ

Mail Γεωργίας Χιόνη