Σε ένα κατάμεστο χώρο στις Αποθήκες Λιμεναρίων πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης “Λεπρέντης” του Μ. Χουρμούζη σε σκηνοθεσία της Δ. Πανταζή. Το κοινό αποδείχτηκε ένθερμο, ανταποδίδοντας με ενθουσιασμό, γέλια και χειροκρότημα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης.
Η σκηνοθέτιδα μας παραθέτει λίγα λόγια για το συγγραφέα και το έργο του. Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους δεν φαίνεται να έχει αλλάξει τίποτα: σήμερα η χώρα μας βρίσκεται σε οικονομική κρίση και ταλανίζεται από μνημόνια. Τότε, περίπου δύο αιώνες πριν, η χώρα ήταν πάλι σκλαβωμένη και ο Χουρμούζης-ένθερμος αγωνιστής εκτός από συγγραφέας- ζώστηκε τα άρματα και πολέμησε για την απελευθέρωση του γένους κατά την επανάσταση του 1821.
Εκλέχτηκε μάλιστα βουλευτής στην βουλή των Ελλήνων,αλλά γρήγορα απογοητεύτηκε οικτρά. Βλέποντας τους πρώην αγωνιστές να φυλακίζονται και να ταπεινώνονται από την τότε κυβέρνηση των Βαυαρών, που δημιουργήθηκε αμέσως μετά την επανάσταση, εξαπολύει πύρινους λόγους στο κοινοβούλιο. Η ζωή του απειλείται. Εγκαταλείπει τη βουλή και την Ελλάδα για την οποία πολέμησε, και επιστρέφει πικραμένος στη γενέτειρα του, τη Κωνσταντινούπολη.
Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο άρθρο μας, ο Χουρμούζης αποφασίζει να συνεχίσει τη μάχη με όπλο την πένα του. Παρότι θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε πατέρα του νεοελληνικου θεάτρου, εξαίρετη θεατρική του γραφή μένει για δύο αιώνες στο σκοτάδι. Από τη δεκαετία του ’80 και μετά οι κωμωδίες του ξαναπαίζονται.
Ένα τέτοιο θεατρικό έργο είναι και ο “Λεπρέντης”. Μια κωμωδία ηθών, που καταδεικνύει με πλούσια θεατρική γλώσσα την ανόητη δύναμη του χρήματος και την αλλοτροίωση των ηθών στην οποία οδηγεί η απόκτηση του.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε τον ανόητο πλην πλούσιο γέρο Λεπρέντη να περιτριγυρίζεται από πλήθος επιτήδειων, με κορυφαίο τον Αδωναϊδη, στην προσπάθεια τους να του αποσπάσουν χρήματα, εκμεταλλευόμενοι τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση, όπως θα αποδειχθεί, που νιώθει για τη νεαρή Βιτορίτζα. Η τελευταία ερωτεύεται και παντρεύεται, μετά και από προτροπή του πατέρα της, του Φιλάρετου, τον αγαπημένο της Χαρίλαο. Το τραγικό της υπόθεσης είναι οι ψευδαισθήσεις που διακατέχουν τον Λεπρέντη, με αποκορύφωμα την παρουσία του στο γάμο της Βιτορίτζας με το Χαρίλαο, χωρίς στην ουσία να το γνωρίζει και τρέφοντας ψεύτικες ελπίδες μέχρι και την τελευταία στιγμή ότι θα γίνει γυναίκα του.
Μετά τη μάχη με τα όπλα λοιπόν, ο Χουρμούζης συνέχιζε να αγωνίζεται με την πένα του. Στη δύναμη της πένας ανατρέχουμε σε καιρούς δύσκολους, όπου το μόνο μας όπλο είναι ο πολιτισμός μας. Μέσα απ΄ αυτόν παλεύουμε.
Τέλος, αξιοθαύμαστη ήταν και η προσπάθεια της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Λιμεναρίων Θάσου, η οποία απαρτίζεται από ανθρώπους ποικίλων ηλικιών και επαγγελμάτων. Παρότι ερασιτέχνες, έδωσαν τον καλύτερο ευατό τους, μην έχοντας να ζηλέψουν τίποτα από έναν επαγγελματικό θίασο. Άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις, κατά κοινή ομολογία. Μέσα από την κοινή αγάπη τους για το θέατρο και την αναγκαιότητα του, δρουν με σύμπνοια και πάνω απ΄όλα με συλλογικότητα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, αυτή είναι η δεύτερη θεατρική τους απόπειρα και απ΄ότι φάνηκε προδιαγράφεται λαμπρό μέλλον.
Η ομάδα του Θασοράματος ανυπομονεί να τους απολαύσει και στις επόμενες παραστάσεις που θα ακολουθήσουν στην Ποταμιά και το Καζαβήτι. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο ημερολόγιο εκδηλώσεων του “Θασόραμα”. Ακολουθεί πλήρες φωτορεπορτάζ και βίντεο της παράστασης.
