Μια διαφορετική γιορτή για την 25η Μαρτίου από τα παιδία του Νηπιαγωγείο Πρίνου.
Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο για τα 100 χρόνια από την γέννησή του και τα είκοσι χρόνια απουσίας του από την πνευματική ζωή της Ελλάδας.
Επίσκοποι και προεστοί κατακτητές και στρατηλάτες, επαναστάτες και αστοί της ιστορίας οι πελάτες… Στο Σούλι και στην Αλαμάνα κάναμε φως τη συμφορά θα μας θυμούνται τάχα μάνα καμιά φορά; Χτυπάτε της οργής προφήτες καμπάνα στην Καισαριανή να΄ρθουν απόψε οι Διστομίτες να΄ρθουν και οι Καλαβρυτινοί με σπαραγμό κι απελπισία για τη χαμένη τους θυσία…. Πότε θ΄ ανθίσουνε τούτοι οι τόποι;… Πότε θα ΄ρθούνε καινούργιοι άνθρωποι να συνοδεύσουνε την βλακεία στην τελευταία τους κατοικία;
«Απόσπασμα από την Ελλαδογραφία»
Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο του Νίκου Γκάτσου, του ποιητή που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, ανανεώνοντάς το με τον υπερρεαλιστικό του λόγο, λόγο μπολιασμένο με τη δημοτική μας παράδοση. Ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής και στιχουργός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών στις 12 Μαΐου του 1992, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στην ποίηση και τη στιχουργική. Είπαν πως ο Νίκος Γκάτσος υπήρξε ο ποιητής που εγκατέλειψε την τέχνη του για να ακολουθήσει μια άλλη συγγενή προς εκείνη, αυτή του τραγουδιού. Μάλλον όμως δεν είναι αλήθεια, γιατί τις περισσότερες φορές κατάφερε να γίνει “υπηρέτης δυο αφεντάδων”: Και της ποίησης και του τραγουδιού. Όπως κι αν είναι πάντως, κερδισμένοι βγήκαμε όλοι μας από την επιλογή του αυτή, αφού μας έδωσε τραγούδια σαν τα παρακάτω, που επιλέξαμε να το παρουσιάσουμε όχι μόνο για την αναμφισβήτητη αξία τους, αλλά κυρίως γιατί ,λόγω συγκυρίας, είναι μια καλή ευκαιρία εκτόνωσης του θυμικού (ή και του θυμού) μας.
Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε το 1911 στην Ασέα της Αρκαδίας, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Τις γυμνασιακές του σπουδές έκανε στην Τρίπολη, όπου γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα όπου φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήξερε ήδη αρκετά καλά αγγλικά και γαλλικά και είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό, το δημοτικό τραγούδι, όπως και τις νεωτεριστικές τάσεις στην ευρωπαϊκή ποίηση. Στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του, άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον Οδυσσέα Ελύτη το 1936. Με της υψηλής ποιότητας και μεστή ποίησή του, ο Ν. Γκάτσος καθιερώθηκε σαν κορυφαίος στιχουργός της ελληνικής έντεχνης μουσικής. Χαρακτηριστικά, αξέχαστοι θα μείνουν οι στίχοι του, που μελοποιήθηκαν από τον Μ. Χατζηδάκη, από το “Ματωμένο Γάμο”, “Χάρτινο το Φεγγαράκι” και “Πάει ο καιρός”. Ο Ν. Γκάτσος θα μείνει για πάντα σαν ο κατ’ εξοχήν εκφραστής του ελληνικού ποιητικού υπερρεαλισμού και σαν μια εξέχουσα μορφή του ελληνικού ποιοτικού τραγουδιού.
